Lovely Music: How Long Will I Love You?

So You Think You Can Dance. Behalve dan dat ik er altijd enorm jaloers van word, houd ik ervan. Echt liefde voor dat programma. Ik moest afgelopen zondag dan ook een klein traantje wegpinken, omdat 1) Danny een held is en terecht heeft gewonnen al was Giovanni natuurlijk wel veel schattiger en 2) ik nu weer een jaar moet wachten op een nieuw seizoen SYTYCD.

Wat SYTYCD extra leuk maakt, is de muziek. Ik zit altijd de halve aflevering te Shazam'en. Zo ook vorige week, tijdens deze (BELACHELIJK MOOIE!!!!1!) choreografie van Conny Janssen:

Talent

Het is verschrikkelijk, maar ik ben gewoon jaloers op 10-jarige snotlappen en 14-jarige beugelbekkies. Als je toevallig ook gisterenavond So You Think You Can Dance Next Generation hebt gezien, snap je misschien waarom. In die show dansen kinderen met slechts twee jaar danservaring beter dan menig volwassene die al 20 jaar lessen volgt. Die ukkepukkies hebben nog meer danstalent in hun grote teen, dan ik in mijn hele lichaam. En dat is niet eerlijk.

God, wat zou ik ook graag talent willen hebben. Danstalent bedoel ik dan. Want iedereen -ook ik- heeft wel talent voor iets. Maar jammer genoeg maken ze geen tv-shows over wie er het beste kan uitslapen. En je kunt ook geen studiebeurs winnen met het snelst leegeten van een doos negerzoenen. Maar het gaat me niet eens om de prijzen en de erkenning: ik zou gewoon heel graag heel goed kunnen dansen.