Vanmiddag was Manuscripta in Utrecht. Eigenlijk was ik niet van plan om te gaan, maar gelukkig haalden Audrey en Lilian mij over om toch te komen en mee te doen aan de mini schrijfworkshop van Lisette Jonkman. Er was alleen één dingetje: voor de workshop was een huiswerkopdracht (schrijf een anekdote over je kindertijd). Op zich geen probleem, behalve dan dat ik me die opdracht afgelopen nacht pas weer herinnerde, toen ik om half 1 thuis kwam na een avond werken in het restaurant. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo laat huiswerk heb zitten maken, dus leek het me zonde om het niet op mijn blog te pleuren. (Oké, dat is een bullshitreden. De echte reden is dat Lisette zei dat ze het goed geschreven vindt en ik daar stiekem best een beetje trots op ben.)
-------------------------
‘Hé, niet met pen op je hand tekenen. Dan trekt de inkt in je huid en wordt je bloed blauw.’ Ik hoor mijn moeder het nog zo zeggen. Ik was een jaar of acht en schrok hevig van deze mededeling.Ik was nog te jong om te beseffen dat het hebben van blauw bloed ook een voordeel kon zijn (Hoi, prins Harry, wil je met me trouwen?).
Had mijn moeder gelijk? Trok inkt echt in je huid en verkleurde dat je bloed? Natuurlijk had mijn moeder gelijk. Moeders hebben altijd gelijk. Snel waste ik de inkt van mijn handen en hoopte dat het nog niet te laat was.
