Hersenspinsels

Hé hoi, ik weet niet of jullie mij nog kunnen herinneren, maar ik ben Ilse en ja, ik leef nog. Ik had alleen even geen inspiratie om te bloggen. Wat eigenlijk heel raar is, aangezien ik juist heel druk ben. Er is genoeg gaande in mijn leven, zeg maar. Alleen lijkt het wel dat hoe voller mijn hoofd zit, hoe minder ik eruit krijg. (Klinkt dat logisch? Of klink ik nu als iemand die te veel zweefthee heeft gedronken?)

Maar goed, aangezien ik inmiddels van mijn halve familie commentaar krijg ('Bende ge gestopt mè bloggen, of wah?'), leek het me tijd om maar weer eens iets van me te laten horen. Maar bij gebrek aan inspiratie voor een volwaardig blogstukje, is het een lijstje met wat random gedachten geworden. Die heb ik gelukkig nog genoeg.

- Zou het ooit nog goed komen met dat hardlopen van mij? Nou heb ik op zich een heel aardige fysiotherapeut, dus daar ligt het niet aan, maar ik zou het wel leuk vinden als ik straks in New York een rondje kan hardlopen in Central Park. En dat dat rondje dan groter is dan 5 meter.

- Daarover gesproken.... Over 48 dagen zit ik gewoon in New York! En ja, ik ben nog nooit buiten Europa geweest. En ja, dat is de eerste keer dat ik in mijn eentje op vakantie ga. EN JA DAT VIND IK OOK DOODENG DUS ALS IEDEREEN ER EVEN OVER KAN OPHOUDEN ZOU DAT FIJN ZIJN WANT ANDERS DURF IK STRAKS NIET MEER AAAAAAAH HEEFT IEMAND EEN PLASTIC ZAKJE VOOR ME?

Champagne

Dress up

Note to self

Lost & found

Auw

Plot twist

Omdat het kan

Om in je oren te knopen... (5)

Om in je oren te knopen... (4)

Om in je oren te knopen... (3)

― Cecily von Ziegesar, I Like it Like That

Om in je oren te knopen... (2)

Om in je oren te knopen...

Voor alle romantische zielen

Wil je graag een belachelijk mooie, ontroerende en originele film zien, ga dan naar Her. Ik heb hem afgelopen vrijdag in de bios gezien en ben sindsdien constant bezig met mensen te vertellen dat ze hem Echt. Moeten. Zien. Jullie dus ook.

Oneindige liefde voor The Fault In Our Stars

Afgelopen zomer las ik The Fault In Our Stars (Een Weeffout In Onze Sterren) van John Green voor het eerst. Ik vond het boek zo verschrikkelijk mooi en hartverscheurend dat ik nog maanden met rode opgezwollen ogen heb rondgelopen. Wat een bijzonder verhaal. Wat een tranentrekker. Wat een... zucht... IEDEREEN MOET DIT BOEK GEWOON LEZEN.

Toen ik hoorde dat het boek verfilmd zou worden, heb ik eerst een paar vreugdedansjes gedaan en vervolgens ben ik gelijk begonnen met het inslaan van tissues, want iets zegt mij dat ik die nodig ga hebben. En nadat ik afgelopen zondag de trailer zag, weet ik het zeker: Kleenex gaat voorlopig nog niet failliet.

(Hand opsteken als je ook al bijna een traantje moest wegpinken bij het zien van de trailer!)

Liefde voor quotes

Bekentenis: ik ben een enorme sucker voor quotes. Hoe cheesy ze soms ook zijn, ik kan er niets aan doen. Ik kan me dan ook uren vermaken op Pinterest (al helpt het natuurlijk mee dat de quotes daar afgewisseld worden met foto's van schoenen). Soms heb ik zo'n inspirerende uitspraak ook gewoon nodig. Dan zie ik zo'n plaatje voorbij komen en word ik soort van gedwongen om even bewust na te denken. Even te relativeren. Want 1) meestal ga ik gewoon maar door en door en door op de automatische piloot, en 2) relativeren is niet altijd mijn sterkste punt. Yay!, voor quotes dus.

Voor mijn mede quote-lovers bij deze een paar mijn favoriete quotes. Sommigen zijn heel bekend (én cheesy), maar anderen ook niet (voor mij dan, misschien vind jij ze wel verschrikkelijk, en dat mag ook (voor deze ene keer zal ik niet proberen om je van mening te doen veranderen ;) ).