Een kleine ode

Twee weken geleden liep ik hier nog te mopperen dat de ene na de andere vriendin ging emigreren. Nou was dat misschien een beetje overdreven, maar toch vertrekken er wel twee vriendinnetjes binnen een maand naar het buitenland. Super spannend en leuk voor hen, maar ehh... niet zo fijn voor mij. Please don't leave me?

Natuurlijk is het niet het einde van de vriendschap, dat snap ik ook wel. In Engeland en Zuid-Afrika hebben ze ook Whatsapp uitgevonden. En good old Skype niet te vergeten. Maar toch is het anders. Nooit meer zulke appjes van H. 'Zie ik nou op Instagram dat je de hele dag in bed dvd's ligt te kijken? Over een uurtje in de stad!'. Dus ja, dat ga ik missen. Daarom vandaag - omdat het kan - een kleine ode aan al mijn lieve vriendinnen.

(Bron afbeelding)

Nog meer dankbaarheid

Vorige week vulde ik - net als zo'n beetje iedere andere zichzelf respecterende blogger - die ene dankbaarheidstag in. Dat was al bijna meer dankbaarheid dan mijn verdorven ziel kan verdragen. Vandaag besefte ik me echter dat ik voor nog veel meer dankbaar ben, namelijk voor:

(Bron afbeelding)

- De leraar die een super interessant gastcollege organiseerde. Om 8.45 uur 's ochtends. Op een vrijdag. (Dat het super interessant was, is een aanname. Fysiek was ik wel aanwezig, maar mentaal lag ik nog in coma.)

- Voor mijn schattige bloemetjesparaplu, die mij jarenlang trouw gediend heeft. Ik moest dan ook een klein traantje wegpinken toen hij het vandaag midden in een enorme hoosbui begaf. RIP bloemetjesparaplu en mijn make-up, kapsel en humeur.

- Dat ik vanaf 1 juni 2014 geen recht meer heb op stufi, wat betekent dat ik dus vanaf dan geen geld meer heb om mijn verslaving aan Tony's Chocolony (MET NOGA!!!!!1!) in stand te houden. O, wat zal ik super slank worden...

- Dat Barry Atsma niet net die dag te gast was bij De Wereld Draait Door, toen ik in het publiek zat. Dat had mijn arme hart namelijk nooit aangekund. Het was zo maar beter dus.

[/sarcasme uit]

Tag: The Thankful Project

Hoe leuk ik Stom! en Fijn! lijstjes ook vind om te typen, het is wel weer eens tijd voor een persoonlijker stukje, vinden jullie ook niet? Zo nee, rechtsboven zit en mooi rood kruisje waar je op kunt klikken. Zo ja, mooi! Ik zie namelijk overal (zoals bij Des, Femke en Aline) de super leuke The Thankful Project tag voorbij komen en ik, origineel dat ik ben, heb hem ook ingevuld. Bij deze dus alle dingen waar ik dankbaar voor ben.

A person

Puntje 1 en ik kan nu al niet kiezen. Er zijn zo veel mensen die ik dankbaar ben. Maar het meest dankbaar ben ik mijn ouders. Waarom? Om zoveel verschillende redenen. Onder andere omdat ze er altijd voor mij zijn. En mijn moeder in het speciaal, omdat ze iedere week trouw een reep Tony Chocolony met noga voor mij meeneemt uit de supermarkt. En als mijn vader die dan niet heel snel opeet, voordat ik daar de kans toe heb gekregen, ben ik hem ook heel dankbaar.