Mijn (idiote/slapen is voor watjes!) week

Soms heb je zo'n week waarin je een meet & greet hebt met super leuke auteurs (Elsbeth Witt en Lisette Jonkman!).

Soms heb je zo'n week waarin je je scriptie mag presenteren en verdedigen.

Soms heb je zo'n week waarin je te horen krijgt dat je geslaagd bent voor je HBO met een 8,4.

Soms heb je zo'n week waarin je je eerste baan aangeboden krijgt (een echte! eentje voor grote mensen!).

Soms heb je zo'n week waarin je allerlei dingen voor een bruiloft moet voorbereiden.

Soms heb je zo'n week waarin je zus trouwt.

Soms... Nee, eigenlijk heb je die weken helemaal niet soms. Zulke weken zijn bijzonder zeldzaam. Eerder once in a lifetime... Maar in mijn geval vonden ze allemaal even in één week plaats. Dit was mijn week.

Gelukkig hebben we de foto's nog

Jongens, jongens, jongens, wat een avond. Ownee - wacht - dat moet met meer dramatisch effect.

WAT. EEN. AVOND.

Zo, dat is beter. Gisterenavond was namelijk niet zomaar een gewone doordeweekse zaterdagavond. Want nadat Schoonbroer T. ongeveer een jaar geleden voor haar op zijn knieën ging, gaan ze binnenkort elkaar dan echt het ja-woord geven. En dat konden wij natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan.

Samen met S. haar beste vriendinnen, S. en D. (lekker handig, al diezelfde voorletters), hebben Zusje D. en ik maanden in het geheim plannetjes gesmeed en gisteren was het zo ver: de vrijgezellenparty! Nu zou ik daar in principe heel veel over kunnen vertellen, maar eerlijk gezegd ben ik een beetje moe en heb ik last van een zeurderig hoofdpijntje (hoe zou dat nou komen?). Anyhow, geen ellenlang verhaal dus. Zijn de foto's ook goed?

Yes, eindelijk heb ik een keer een excuus om een #OOTD op mijn blog te pleuren!
(Stiekem is dit ook gewoon een verkapte plog. Alleen heb ik niet overal foto's van, aangezien ik zo'n type ben, dat niet altijd door heeft dat je beter niet je vinger voor de lens kunt houden.)