Brief voor de toekomst

Aan het einde van het eerste jaar van mijn opleiding moesten wij bij onze studieloopbaanbegeleider een brief inleveren. Een brief voor de toekomst, in een gesloten envelop en die begon met 'Vandaag heb ik mijn ABC diploma ontvangen'.

Jarenlang heb ik nooit meer aan die brief gedacht. Maar drie maal raden wat er afgelopen donderdag tijdens de diploma-uitreiking ineens weer opdook. Juist. En vervolgens mocht ik hem ook nog eens voor de hele zaal voorlezen. Maar aangezien ik daardoor toch al alle schaamte voorbij ben, dacht ik: dan kan ik hem ook wel op mijn blog pleuren. Inclusief commentaar van nu, want de toekomst voorspellen blijkt niet bepaald mijn sterkste punt.

Mijn (idiote/slapen is voor watjes!) week

Soms heb je zo'n week waarin je een meet & greet hebt met super leuke auteurs (Elsbeth Witt en Lisette Jonkman!).

Soms heb je zo'n week waarin je je scriptie mag presenteren en verdedigen.

Soms heb je zo'n week waarin je te horen krijgt dat je geslaagd bent voor je HBO met een 8,4.

Soms heb je zo'n week waarin je je eerste baan aangeboden krijgt (een echte! eentje voor grote mensen!).

Soms heb je zo'n week waarin je allerlei dingen voor een bruiloft moet voorbereiden.

Soms heb je zo'n week waarin je zus trouwt.

Soms... Nee, eigenlijk heb je die weken helemaal niet soms. Zulke weken zijn bijzonder zeldzaam. Eerder once in a lifetime... Maar in mijn geval vonden ze allemaal even in één week plaats. Dit was mijn week.

Alternatief voorwoord

Geachte lezer,

Graag wil ik beginnen met het grootste cliché der voorwoorden: bedankt voor uw interesse in mijn scriptie. Jarenlang heb ik een hekel gehad aan clichés en heel hard geprobeerd om er zelf vooral geen te zijn. Het afgelopen jaar ben ik er echter achter gekomen dat clichés niet voor niets clichés zijn. Ze bestaan. En eigenlijk ben ik zelf gewoon één groot wandelend cliché. Daarom kan ik het ook niet laten om dit voorwoord vol met clichés te proppen.

Alles wat ze zeggen over afstuderen klopt. Ja, soms wou ik mijn scriptie het liefst uit het raam gooien. Ja, van afstuderen ga je spontaan meer drinken (zowel koffie als wijn). Ja, scriptie ontwijkend gedrag is echt een ding en ik ben er bijzonder goed in. Ja, door afstuderen krijg je spontaan de bibbers, omdat je je ineens beseft dat straks de rest van je leven begint. Maar ook ja, als hij dan eindelijk af is, kun je stiekem best een beetje trots zijn op je scriptie.

ABC: Het einde is nabij

Oké, oké, die titel klinkt misschien wel heel dramatisch, maar zo voelt het stiekem wel een beetje. Ik ben nu namelijk al over de helft van mijn afstudeertraject en...

- In het kader van houdoe en bedankt olé olé krijg ik al mailtjes van aankomende ABC-studenten die mijn plek als blogger hier* wel willen overnemen.

- Ik kreeg afgelopen week mijn op-één-na-laatste stufi. Bij de gedachte dat ik volgende maand echt de allerlaatste krijg, moet ik nu al een traantje wegpinken. Waar moet ik dan mijn koffie/broodjes carpaccio/chocolade verslaving van bekostigen? #helpditkind

- Het is dat het document van mijn scriptie digitaal is en niet het gewicht van een baksteen heeft, maar anders zou ik het maar al te graag een keertje door het raam smijten. Vooral op die momenten dat iedereen twee weken meivakantie heeft, maar jij gewoon iedere dag naar stage moet mag...

(Bron afbeelding)

ABC: Wat wil je nou?

Waarom zijn dingen altijd leuker als ze onbereikbaar zijn? Ik weet niet of iedereen hier last van heeft, maar volgens mij ben ik niet de enige. Het werkt zo met mannen (Jij wil geen relatie? Nou, dan word ik juist hopeloos verliefd op jou.) en ik merk het nu ook met mijn afstudeerstage.

In het derde jaar van ABC liep ik stage bij een heel tof reclamebureau. Toen ik na vijf maanden weer terug naar school moest, had ik er alles veel voor over om gewoon bij mijn stagebedrijf te blijven werken. Ik wou veel liever daar 40 uur per week op kantoor werken aan toffe campagnes, dan weer terug naar school. Het vooruitzicht op diplomaloosheid en duizenden euro's studieschuld, omdat mijn basisbeurs niet omgezet zou worden in een gift, weerhield mij hier echter van.

Afstudeerkriebels

Morgen begint mijn afstudeerstage.

Het voelt een beetje alsof morgen de rest van mijn leven begint.

Aan de ene kant heb ik er super veel zin in. Ik mag afstuderen bij een super leuk bedrijf en mijn afstudeeropdracht is heel interessant. Maar aan de andere kant vind ik het ook wel spannend. Wat als het dadelijk allemaal tegenvalt? Of wat als het helemaal niet lukt met mijn afstudeeronderzoek? Ieh!

En wat ik nog het gekste idee vind, is dat ik (als het goed is) over 5 maanden mijn diploma krijg en word geacht volwassen te worden. Met een baan, huis ieniemienie appartement en goudvis. Eigenlijk heb ik daar wel zin in (behalve dan in die goudvis, dat is me te veel werk), maar ik heb niet het gevoel dat ik er al klaar voor ben om volwassen te worden.

Ik wil stiekem nog gewoon de halve dag in mijn bed kunnen liggen, af en toe even een uurtje naar college gaan en mijn bijbaantje in het restaurant houden. Ga dan gewoon nog een master doen, zul je misschien denken. Maar daar heb ik dus ook weer geen zin in. Ja, ik word soms ook moe van mezelf. Help?

(bron afbeelding)

De laatste loodjes

Het was ongeveer rond 12 augustus dat ik me ineens besefte dat ik nog maar twee weken vakantie had. Ik weet dat ik eigenlijk niet mag klagen, want voor de meeste mensen is dat hun hele zomervakantie. Maar voor de verwende student in mij was het nogal een tegenvaller. Nog maar twee weken... Nog maar 14 nachtjes slapen... Sindsdien heb ik bijna 14 dagen lang iedere dag last gehad van hoofdpijn. Toeval? Lijkt me niet. Zoveel zin heb ik dus om weer terug naar school te gaan.

(Bron afbeelding)

ABC: Sollicitatie ontwijkend gedrag

"Was jij nou al klaar met school dit jaar?", vraagt mij vader inmiddels voor ongeveer de tiende keer.
"Ja, pap, ik heb al vakantie." Wat dacht je anders dat ik al anderhalve week thuis deed? Nou is het natuurlijk ook wel een beetje verwarrend, aangezien mijn zusje, die aan Fontys studeert, vandaag nog een tentamen moest maken.* Maar ik ben dus al anderhalve week vrij. Anderhalve week vol boeken lezen in de tuin, ijsjes eten en een reisje naar Parijs. Nee, ik heb ABC nog geen seconde gemist.

Maar toch moest ik er vandaag even aan denken. En nou wil ik niet als een stoffige muts klinken, maar jeetje, wat is dit jaar snel gegaan. Een jaar geleden keek ik nog enorm uit naar mijn stage, die in september zou beginnen. Nu, een jaar later, zie ik juist enorm op tegen het uit het slop trekken van mijn online portfolio en het oppoetsen van mijn CV om te gaan solliciteren voor een afstudeerstage. Want ja, het is echt zover: vanaf januari 2014 ga ik afstuderen.