Ik wil alleen maar alles en ik wil het nu

Jongens, ik heb weer eens een probleem. Ik begin namelijk een patroon in mijn leven te ontdekken. Nou zitten er natuurlijk wel meer patronen in mijn leven - iets met gelukkig worden van chocola en spontaan ieder voorgenomen koopverbod overboord gooien zodra de uitverkoop begint - maar tot nu toe leden daar alleen mijn weegschaal en bankrekening onder. Nu begin ik echter in te zien dat ik ook lijd onder mezelf.

Jeez, Iels, dat klinkt wel heel dramatisch. Oké, oké, misschien dat ik het iets overdrijf, maar het is wel een serieus iets. Het punt is namelijk dat... dat... (oh, god, ik ga nu zo oppervlakkig klinken) dat ik nooit tevreden ben. Ik kan nog zoveel hebben, en toch wil ik altijd meer. Ik wil nou eenmaal alles. En ik wil het nu.

Tot zover mijn geloofwaardigheid (en kredietwaardigheid)

Ik hoor het mezelf nog zo zeggen: "Nee, joh, ik hoef echt niet de nieuwste van de nieuwste telefoon. Boeiend, dan heb ik er maar geen supersonische camera opzitten. En ik hoef niet de snelste van de snelste processor, ik gebruik dat ding toch niet om mee te gamen. Als ik maar een beetje kan Twitteren, Facebookstalken en Whatsappen, ben ik tevreden. Ik ga echt niet iedere maand zo belachelijk veel geld voor een telefoon betalen."

Maar dat was voordat ik verliefd werd op de HTC One M8. Iets met de schuld van al die laaiend enthousiaste reviews. Maar ja, die prijs was toch wel even een dingetje.

De jongen in de Hi-winkel probeerde mij zelfs nog over te halen om voor het oude model, de M7, te gaan. "Wat is dan precies het verschil tussen die twee?" "Eigenlijk verschillen ze bijna niets. Alleen is de M8 iets sneller en heeft hij een betere frontcamera. Maar de M7 is een tientje in de maand goedkoper. Dus de vraag is, is dat het je waard?"

Kwartet

Tijdens het voorprogramma
"Hmm, die gasten van deze band zijn niet echt knap hè?"
"Ja, echt. Wat een tegenvaller. Die ene met de akoestische gitaar is nog het leukst."
"Mwah, alleen zijn gezicht dan. Eigenlijk moet je zijn hoofd hebben, maar dan met de kledingstijl van de bassist en het kapsel van de drummer."
"Uhuh, en dan het lichaam van de zanger. Dan zou hij nog best leuk zijn."

Als de band opkomt
"Ho, stop, ho! Laat dat samenraapsel van daarnet maar zitten. Zie die toetsenist. HALLO RYAN GOSLING LOOKALIKE."

Soms is het fijn om een meisje te zijn

Ik geloof dat we het er allemaal inmiddels wel over eens zijn dat het echt niet altijd even leuk is om een meisje te zijn (ik bedoel: die ene week per maand, pfff...). En laat ik ook maar niet beginnen over het zijn van een meisje in een land als India, want dan wordt dit nooit meer een vrolijk stukje. Want eigenlijk is dit wel een vrolijk stukje. Mijn punt is namelijk: er zijn een paar goede redenen waardoor het soms wel leuk is om een meisje te zijn.

- Met stip op nummer één: hakken mogen dragen. Dat ze soms heel vaak pijn doen, maakt niet uit. Zoals oma vroeger al zei: 'Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.' En met 10 cm hak is echt iedere vrouw mooier.

(Bron afbeelding)

Help, ik ben een beautymeisje geworden

Het is nu ongeveer twee-en-een-half jaar geleden dat ik achter het bestaan van beautyblogs kwam. Ik was net nieuw op Twitter en zocht leuke mensen om te volgen. Ik kwam ene Miss Lipgloss tegen en zag dat zij wel erg veel volgers had. Ik bedacht dat ze dan vast leuk moest zijn om te volgen. Uit nieuwsgierigheid klikte ik ook eens op het linkje in haar profiel.

Mijn god. Wat ik toen zag. Ik wist echt niet van het bestaan van zulke blogs af. Ik wist niet eens wat het verschil was tussen foundation en concealer. Sterker nog, ik wist überhaupt niet van het bestaan van concealer af. (Als je me niet gelooft: mijn opa heeft zo'n duizend foto's van familiefeestje waar ik stuk voor stuk op sta met een puist midden op mijn neus en wallen tot op mijn knieën).

(Bron afbeelding)

"Vertel eens... Wat zijn je hobby's?"

Wat ik dan denk:

- Geld uitgeven. Bij voorkeur aan schoenen en nagellak.

- Tv-series kijken. Heul veul tv-series kijken. Vooral wanneer ik eigenlijk moet studeren.

- De hele dag lekker doelloos op het internet blogs afstruinen. Ook het liefst wanneer ik het eigenlijk heel druk heb met school.

- Paaseitjes eten.

- De dag na Pasen nog even een jaarvoorraad paaseitjes scoren met 50% korting.

- Dingen die op mijn to do lijstje staan doorstrepen.

- Mijn zusje pesten.

- De dagen aftellen tot er een nieuwe aflevering van The Carrie Diaries online staat.

- Mooie advertenties uit tijdschriften scheuren en op mijn deur plakken.

- The Notebook en Crazy Stupid Love voor de honderdduizendste keer kijken.

- Of gewoon foto's van Ryan Gosling googelen.

- Dromen over hoe ik ooit bestsellerauteur ga worden.

Maar wat ik dan daadwerkelijk zeg:

"Ehhhh......... Lezen?"