woensdag 27 augustus 2014

KLABAMMM!

Hoorden jullie dat? Die harde klap?

Dat was mijn droom die zojuist in duigen viel.

Ja oké, ik overdrijf misschien een beetje. Mijn gevoel voor drama ben ik in ieder geval nog niet kwijt. Een illusie ben ik wel armer.

Vanochtend mocht ik namelijk een appartement van de woningstichting gaan bezichtigen. Eindelijk! Ik was zowaar eerste geworden voor een appartement dat echt top leek. Vlakbij de binnenstad, 56 vierkante meter, een extra slaapkamer die ik kon omtoveren tot inloopkast, een klein balkon. En ja, het is in een oud gebouw. En ja, het staat op de lijst om over anderhalf jaar gesloopt te worden, maar daardoor is de huur ook extra laag (lees: ik kon er wonen én vrolijk doorgaan met shoppen/broodjes carpaccio eten/wijntjes drinken in de stad).

Vanaf het moment dat ik op de site zag dat ik eerste was geworden, heb ik dan ook de woningstichting lopen stalken voor de uitnodiging voor de bezichtiging. Dat liet namelijk allemaal wat op zich wachten (hiep hoi bureaucratie). Al gaf mij dat wel mooi tijd om alvast naar de Ikea te gaan. En de Trendhopper. En de Pronto. En de rest van de meubelboulevard. Jep, Miss Ongeduld hier weet al precies welke meubels ze wil en haar Ikea-verlanglijstje is bijna even lang als hun catalogus dik is. Ik kon mezelf er wel nog net van weerhouden om alvast te beginnen met dozen inpakken. Dat zou ik dit weekend doen, als alles rond was.

Vanmorgen mocht ik dan eindelijk gaan bezichtigen. Vol goede moed deed ik de voordeur open. Ik was erop voorbereid dat het oud zou zijn. Ik hoopte alleen dat het wel een beetje schoon zou zijn en dat er misschien nog een vloer in zou liggen, zodat ik die niet voor slechts anderhalf jaar zou hoeven aanschaffen. En als de muren er een beetje fatsoenlijk uitzagen, zou dat ook fijn zijn.

Anyhow, ik deed de deur open. Het eerste wat ik zag waren de muren. Die vielen namelijk nogal op, omdat ze in plaats van wit en mengelmoes van oranje, afgebladderd behang en waterschade waren. De vloer viel vooral op door zijn afwezigheid. De keuken rook je vooral (ligt er hier ergens een lijk te rotten ofzo?!). En de badkamer, tsja die bleek enkel te bestaan uit een douche. MIDDEN IN DE KEUKEN. Ik weet dat ik een luxeprinses kan zijn, maar is een badkamer mét deur en zonder rottingsgeur dan echt zo veel gevraagd? 

Goed, jullie begrijpen dat ik voorlopig nog even thuis woon. En die Ikea-verlanglijst gebruik ik wel als zakdoek.

(bron)

zaterdag 23 augustus 2014

Een kleine ode

Twee weken geleden liep ik hier nog te mopperen dat de ene na de andere vriendin ging emigreren. Nou was dat misschien een beetje overdreven, maar toch vertrekken er wel twee vriendinnetjes binnen een maand naar het buitenland. Super spannend en leuk voor hen, maar ehh... niet zo fijn voor mij. Please don't leave me?

Natuurlijk is het niet het einde van de vriendschap, dat snap ik ook wel. In Engeland en Zuid-Afrika hebben ze ook Whatsapp uitgevonden. En good old Skype niet te vergeten. Maar toch is het anders. Nooit meer zulke appjes van H. 'Zie ik nou op Instagram dat je de hele dag in bed dvd's ligt te kijken? Over een uurtje in de stad!'. Dus ja, dat ga ik missen. Daarom vandaag - omdat het kan - een kleine ode aan al mijn lieve vriendinnen.

Best friends
(Bron afbeelding)

zondag 17 augustus 2014

O zo lekkere blondies (het recept!)

Gisteren had ik weer eens zin om iets te bakken. Nou heb ik daar eigenlijk altijd zin in, maar 1) je wordt er zo dik van, 2) het kost toch altijd drie keer zo veel tijd als het recept aangeeft en 3) ik haat afwassen. Mijn cravings naar blondies waren gisteren echter ineens zo groot, dat ik al die bezwaren spontaan overboord gooide. Op zoek naar een recept!

Het perfecte recept kon ik alleen niet vinden. ('Voeg nu de kokos toe.' Iew bah nee, geen kokos. Dat verpest echt alles.) Dus besloot ik zelf creatief te doen en de verschillende recepten te combineren tot het perfecte recept (Oeh frambozen, dat is een goed idee!).

Het resultaat loog er niet om. En dat is een understatement. Serieus, dit is zo zo zooooo lekker. In de hoop dat jullie nou iedere week blondies voor mij gaan bakken, bij deze het recept.

Blondies met frambozen recept


zondag 10 augustus 2014

Laat mij maar even

Soms heb ik een dag geen zin om gezellig en sociaal te doen.
Soms kan zelfs een brownie mij niet opvrolijken.
Soms wil ik alleen maar in joggingbroek op de bank heel seizoen van New Girl achter elkaar kijken.
Soms denk ik na over dingen, die ik eigenlijk liever wil vergeten.
Soms haat ik het dat ik derde werd voor dat ene appartement, dat ik echt heel graag wou hebben.
Soms eet ik een halve zak dropfruitduo's als avondeten.
Soms baal ik ervan dat de ene na de andere vriendin gaat emigreren.
Soms heb ik geen zin om vrolijke blogstukjes te typen.

En dat is prima.

Morgen weer een dag.

(bron afbeelding)

woensdag 6 augustus 2014

Uitgelezen: Man O Man

Het is inmiddels alweer even geleden, maar tijdens de #Boekenbloggersbrowniedate in Maastricht kocht ik Man O Man van Marcha van Groof. Stiekem wou ik die al een tijdje hebben en toen hij bij Dominicanen lag aangepezen als 'Maastrichtse chicklit', kon ik hem natuurlijk niet meer laten liggen. Overigens scheelde het ook niet veel of Marcha, die zelf uit Maastricht komt, was hem speciaal komen signeren. Dat ging helaas niet door, maar daar werd het boek niet minder leuk van. Want *SPOILER ALERT* wat is Man O Man fijn!

Marcha de Groof - Man O Man