zondag 22 maart 2015

Het is hier fantastisch #2


Tenminste, daar ga ik voor het gemak maar even vanuit. Als dit stukje online komt, zit ik namelijk pas net in het vliegtuig. Maar hé, 9 dagen New York, dat kan toch niet anders dan fantastisch worden?!

Dus, tot over anderhalve week! Ik beloof dat ik dan terug ben met lekker veel stukjes, waaronder waarschijnlijk:

  • Een verslag van alle zenuwinzinkingen die ik heb gehad, omdat ik toch niet stoer genoeg bleek om in mijn eentje de halve wereld over te vliegen.
  • Uitgebreide dagelijkse diaries (Dag 1: Shoppen. Dag 2: Shoppen. Dag 3: Shoppen. Dag 4: Shoppen. [...] Dag 9: Nog even snel voor vertrek een museum ingerend.)
  • De uitslag van de grote 'Waar in New York kun je de lekkerste cupcakes vinden' test.
  • Een 'Hardlopen in Central Park' fotoverslag. Waarbij ik alle selfies natuurlijk maak voordat ik daadwerkelijk ga rennen, omdat mijn hoofd anders veel te oncharmant rood is voor op de foto.

Ps. Hoi inbrekers! Slecht nieuws voor jullie: ik woon nog steeds thuis (al duurt dat niet lang meer), dus het jatten van mijn spullen zit er even niet in. Bovendien wil je mijn nieuwe laptop toch niet hebben, want die heeft vaker geen wi-fi dan wel. Hmpf.

Pps. Ik blijf bij mijn standpunt: Who needs Photoshop als je ook gewoon good old Paint hebt?

donderdag 19 maart 2015

Uitgelezen: Ik geef je de zon

Toen ik een mailtje kreeg van uitgeverij Blossom Books met de vraag of ik Ik geef je de zon van Jandy Nelson als leesexemplaar wilde ontvangen, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Ehh.. JA! Ik had her en der al wat goede verhalen over dit boek gehoord en als ik zeg dat ze bij Blossom Books er zelf ook behoorlijk enthousiast over zijn, is dat een enorm understatement.

Jandy Nelson - Ik geef je de zon

dinsdag 17 maart 2015

Soms zit het mee...

...en soms zit het tegen. Zo reed ik afgelopen vrijdag per ongeluk met mijn auto door rood. Precies bij dat ene stoplicht waar een digitale flitspaal staat. AUW. Dat krijg je ervan als je op vrijdag de 13e 's avonds op een compleet lege weg rijdt en met je gedachten ergens anders zit. Dat wordt iets veel minder shoppen in New York.

Maar waar ik dan met mijn hoofd zat? Nou, ehh... ik geloof dat ik in gedachten bezig was met het samenstellen van een Ikea boodschappenlijstje. Twee Billy boekenkasten, een nieuw bed inclusief dekbed en beddengoed, een pannenset en een stuk of 85 dingen, die ik waarschijnlijk nooit ga gebruiken maar niet kan laten liggen omdat ze zo lekker goedkoop zijn.

Ohja, en een tuinset.

Wat ik in hemelsnaam met al die spullen moet? Nou... IK GA VERHUIZEN. IK HEB EIN-DE-LIJK EEN APPARTEMENT GEVONDEN. EN HET IS SUPER MOOI EN BETAALBAAR EN MIDDEN IN DE STAD EN HET HEEFT EEN TUIN EN EN EN AAAAAH... WIE GAAR ER MEE NAAR IKEA!!!!!1!!

Overigens wist ik vrijdagavond nog niet dat ik het daadwerkelijk mocht gaan huren. 's Middags had ik de bezichtiging gehad en sindsdien was ik verkocht. Ik moest en zou hier wonen. Er waren echter nog twee anderen in de race. Maar gelukkig kwam vanochtend (na vier nachten niet slapen en vier dagen panisch naar mijn telefoon staren) eindelijk het verlossende telefoontje. Zoals ik al zei: soms zit het mee. Oh yeah!


P.s. Ben jij: a) Goed in het sjouwen met lomp zware dozen, koelkasten en bankstellen, b) Super handig met verfrollers en stoot je nooit per ongeluk blikken verf om, c) Expert in het in elkaar zetten van Ikea bouwpakketten (ZONDER schroefjes over te houden), d) Al het voorgaande, E. Geen van allen, maar wel verdomd goed in het bakken van appeltaarten, waardoor iedere plek gelijk als thuis voelt? Mooi. Als je 1 april nog niets te doen hebt, heb ik nog wel een leuk klusje voor je.

zondag 1 maart 2015

Iets met een puppy en pumps

Over het algemeen ben ik met huisdieren net zo goed als met baby's ('Ieh, het beweegt/maakt geluid. Kan ik hem weer teruggeven?'), maar de pup van mijn opa en oma vind ik stiekem wel leuk. Niet omdat het een puppy is (koetsjie koetsjie-schattigheid doet mij niets), maar omdat hij een bijzonder goede smaak in schoenen bleek te hebben. Kom maar bij mama en haar favoriete zwarte pumps!


donderdag 19 februari 2015

23 is het nieuwe 30

Soms heb ik heimwee naar de tijd toen je nog via Hyves dansende bananen naar je bff (ntb!) kon sturen. De tijd dat je nog 'stuur dit door naar minstens 99 mensen, anders ontploft de aarde-mails' ontving via Hotmail. En de tijd dat je nog gewoon via MSN verkering kon vragen aan iemand. (En het drie weken later ook gewoon weer via MSN uitmaakte.)

--> I.L.S.E. (*) Goodbye my lover (U) Goodbye my friend (*) <--- has just signed in.

Destijds fietste je uit school snel naar huis, zodat je de rest van de middag kon vermaken met het telkens online komen, zodat _~*een bepaald iemand*~_ zou zien dat je online was en je misschien wel zou aanspreken. Niet dat hij dat ooit deed, maar whatevah, dat is nu niet het punt.

Wat ik wel wil zeggen, is dat als ik nu door mijn Facebook timeline scroll, ik me heel anders voel. In plaats van hip, hot & happening ("Moet jij nog inbellen? Wij hebben thuis al lang ADSL hoorrr."), heb ik tegenwoordig last van een naar onderbuikgevoel dat ik achterloop. Er gaat namelijk amper een week voorbij of er komen foto's voorbij van een oud klasgenootje dat gaat samenwonen/trouwen/baby's baren.

Huh? Dat waren toch dingen die je pas deed als je volwassen was? Sinds wanneer is 23 het nieuwe 30?

Ik weet het niet hoor, maar ik wil nog minstens 7 jaar om uit te vogelen wat ik wil. Nog minstens 7 jaar door mijn zusje getagd worden in minion plaatjes, in plaats van in trouwaktes. Nog minstens 7 jaar mijn eigen hoofd als profielfoto, in plaats van die van een baby die net zijn eerste fruithapje uitkotst. Is dat ook oké?

*Ilssseeee* (F) i WaNNa bE f0revER y0uNg (#)(L)(A) has just signed off.

dinsdag 17 februari 2015

Uitgelezen: We were liars

Als je af en toe een boekenblog leest, heb je de titel We were liars vast al wel eens voorbij zien komen. En dan waarschijnlijk ook in combinatie met de woorden "O.M.G. wat een mindfuck op het einde!". Na de zoveelste lovende recensie over dit boek van E. Lockhart, ging hij ook op mijn to-read lijstje. Kom maar op met die plottwist!

E. Lockhart - We were liars