maandag 21 juli 2014

Hoofd recht, kin op & ogen open

Je kunt, denk ik, veel van mij zeggen, maar niet dat ik bepaald fotogeniek ben. Ik weet ook niet waarom, maar zodra er een camera in de buurt is, verander ik spontaan in een overmatig knipperende zoutzak. Met als gevolg dat ik op 99 van 100 foto's met mijn ogen dicht en met opgetrokken schouders sta.

Om die reden was de foto hier rechtsboven al bijna twee jaar oud. In de tussentijd was er gewoon geen andere fatsoenlijke foto van mij gemaakt. (Nee, nou niet beginnen over een slecht zelfbeeld en gebrek aan zelfvertrouwen. Het is gewoon de waarheid. Ik heb geen Doutzen-genen). En dat terwijl ik ook al bijna twee jaar een ander kapsel heb. Ongeveer twee weken na het maken van deze foto, liet ik mijn haar namelijk in een schuine bob knippen. Lekker handig, maar niet heus.

Maar toen was daar ineens Aline, die aankondigde het land in te gaan om te gaan fotograferen. Of er misschien iemand bij haar op de foto wou. En laat ik nou al een tijdje haar blog volgen en denken: wauw, zij maakt echt toffe foto's. Misschien dat het haar zelfs lukt om mij mooi (lees: zonder zes onderkinnen) op de foto te krijgen...

Vorige week maandag haalde ik daarom Aline op van het station om foto's te gaan maken. En het was niet alleen heel leuk om haar te ontmoeten, maar ook super tof om een keer op de foto gezet te worden door een echte fotograaf. Ze gaf mij allerlei handige aanwijzingen ('Ehh.. je knippert telkens precies als ik een foto maak. Kun je even proberen om je ogen open te houden?') en maakte een stuk of 1000 foto's.

Ik hoopte dat er toch wel één goede tussen zou zitten. Maar toen ik gisterenavond de foto's van Aline opgestuurd kreeg, kreeg ik spontaan last van keuzestress. Ze heeft echt zulke gave foto's gemaakt! Ik heb als een ware Narcissus op mijn beeldscherm zitten kwijlen. En ik kan het dan ook niet laten om er hier een aantal te plaatsen.

Ilse van den Bighelaar

Meer foto's na de klik!

vrijdag 18 juli 2014

Uitgelezen: Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn - Yuki Kempees

Weer een heel ander boek dan de chicklits die ik meestal lees. Hoe ik er dan bij kwam om Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn van Yuki Kempees te lezen? Tsja, dat is best een lang verhaal, maar het komt erop neer dat ik Yuki een paar maanden geleden heb ontmoet en het aan hem heb beloofd. En vervolgens kreeg ik een knuffel van hem, dus moest ik me natuurlijk wel aan mijn woord houden.

Yuki Kempees - Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn

maandag 7 juli 2014

Brief voor de toekomst

Aan het einde van het eerste jaar van mijn opleiding moesten wij bij onze studieloopbaanbegeleider een brief inleveren. Een brief voor de toekomst, in een gesloten envelop en die begon met 'Vandaag heb ik mijn ABC diploma ontvangen'.

Jarenlang heb ik nooit meer aan die brief gedacht. Maar drie maal raden wat er afgelopen donderdag tijdens de diploma-uitreiking ineens weer opdook. Juist. En vervolgens mocht ik hem ook nog eens voor de hele zaal voorlezen. Maar aangezien ik daardoor toch al alle schaamte voorbij ben, dacht ik: dan kan ik hem ook wel op mijn blog pleuren. Inclusief commentaar van nu, want de toekomst voorspellen blijkt niet bepaald mijn sterkste punt.

Diploma-uitreiking Advanced Business Creation

zaterdag 5 juli 2014

Voor de zoveelste keer janken om TFIOS

Het is, geloof ik, inmiddels wel duidelijk dat ik nogal obsessed ben door The Fault In Our Stars, toch? Ik bedoel: ik heb het boek inmiddels drie keer gelezen, heb een stiekeme crush op Augustus Waters en spam heel Pinterest, Twitter en mijn blog vol met alle geweldige quotes uit het boek. Ik zit dan ook al maanden te wachten tot de film ein-de-lijk uitkomt. En het toen bleek dat hij hier pas een maand later uitkomt dan in de VS, was ik niet erg amused. Maar ja, wat doe je eraan? In plaats daarvan omcirkelde ik dan maar 10 juli in mijn agenda.

Maar toen was daar ineens een tweet van JT: 'Woensdag 2 juli Ladies Night met The Fault In Our Stars.' Drie maal raden waar Vriendin L. en ik afgelopen woensdag te vinden waren...

donderdag 3 juli 2014

Ik wil alleen maar alles en ik wil het nu

Jongens, ik heb weer eens een probleem. Ik begin namelijk een patroon in mijn leven te ontdekken. Nou zitten er natuurlijk wel meer patronen in mijn leven - iets met gelukkig worden van chocola en spontaan ieder voorgenomen koopverbod overboord gooien zodra de uitverkoop begint - maar tot nu toe leden daar alleen mijn weegschaal en bankrekening onder. Nu begin ik echter in te zien dat ik ook lijd onder mezelf.

Jeez, Iels, dat klinkt wel heel dramatisch. Oké, oké, misschien dat ik het iets overdrijf, maar het is wel een serieus iets. Het punt is namelijk dat... dat... (oh, god, ik ga nu zo oppervlakkig klinken) dat ik nooit tevreden ben. Ik kan nog zoveel hebben, en toch wil ik altijd meer. Ik wil nou eenmaal alles. En ik wil het nu.