zondag 26 juli 2015

'Hij laat me dromen'

Terwijl we naar de auto lopen, pakt hij ineens mijn hand. De onverwachte aanraking zorgt ervoor dat mijn hart een sprongetje maakt. Voor een buitenstaander lijkt het misschien slechts een simpel en klein gebaar, maar wij weten allebei dat het fout is. En toch doen we het.

Hoe we hier beland zijn, weet ik eigenlijk niet. Het maakt me ook niet zoveel uit. Ik ben hier samen met hem - eindelijk - en dat is het enige wat telt. Iedere zenuw in mijn lijf tintelt en ik geniet van zijn heerlijke geur, nu hij zo dichtbij is. Hand-in-hand lopen we verder in een moment dat van mij voor eeuwig mag duren. Want zodra het voorbij is, zal het nooit meer terugkeren.

Hij zegt iets waardoor ik moet lachen. Ik houd van de manier waarop dat hem telkens lukt. Hij maakt me vrolijk. Hij laat me dromen. Hij doet me geloven. Zou hij zich daar ook bewust van zijn? Zou hij weten wat hij met me doet?

Dan drukt hij zachtjes een kus op mijn haar. Wederom een simpel en klein gebaar, maar het is veel meer dan ik ooit van hem had verwacht. Had durven hopen. Verbaasd kijk ik naar hem op. Onze ogen ontmoeten elkaar en ik houd zijn blik vast. Die verraadt dat we beiden hetzelfde willen. Hetzelfde voelen.

zondag 5 juli 2015

Uitgelezen: Als ik blijf & Wacht op mij

Voordat ik met deze recensie begin, moet ik iets bekennen. Iets ernstigs. Ik - aanvoerster van Team Altijd Eerst Het Boek Lezen, Daarna Pas De Film Kijken - heb een zonde begaan. Een grote zonde. Al was er wel sprake van bijzondere omstandigheden. Ik heb namelijk, terwijl ik in het vliegtuig uit New York terug naar Amsterdam zat, If I stay gekeken, terwijl ik het boek nog niet gelezen had. SCHANDALIG, ik weet het. </sarcasme uit>

Oké goed, nu even serieus. Eigenlijk tegen mijn principes in, keek ik dus die film (en jankte de ogen uit mijn kop, godzijdank was het vliegtuig half leef en zat er niemand naast me), maar ik was in de veronderstelling dat ik het boek toch niet zou gaan lezen. Met immers nog een stuk of 50 ongelezen boeken op de plank zou ik er toch nooit aan toekomen. Maar dat was tot het moment dat ik een pakje van Uitgeverij Moon op de deurmat vond met daarin Wacht op mij, het vervolg op If I stay (Als ik blijf). Toen besloot ik dat ik hem eigenlijk toch nog wel eerst wou lezen, alvorens aan het vervolg te beginnen. De volgende dag viel er dus nog een pakketje op de deurmat...

Recensie Gayle Forman Als ik blijf

vrijdag 3 juli 2015

New York liefde

Inmiddels ben ik alweer drie maanden terug, maar mijn liefde voor New York is nog niet weggeëbd. Verre van zelfs. Als ik niet zo'n sucker voor de sale was, zou ik zelfs aan het sparen zijn om weer terug te kunnen. Maar goed, aangezien ik voorlopig niet verwacht schoenen met 50% korting te kunnen weerstaan, heb ik maar gewoon een lijstje gemaakt van AWESOME momenten gedurende die negen dagen eind maart. Om met heel veel liefde aan terug te denken...

- Vanuit het vliegtuig de Manhattan skyline zien opdoemen en beseffen dat je gewoon echt in New York bent. Nou ja, bijna dan. ('Cabin crew, please be seated for touchdown.')

- Het moment dat je voor het eerst de stad inrijdt en alles herkent uit de film.

- Bovenop The Top Of The Rock staan en nogmaals beseffen dat je toch echt, echt, echt in New York bent.

- A la SATC gewoon je hand opsteken en dat er dan binnen twee tellen een taxi voor je stopt.

- Donuts van Dough. Een stukje hemel in de vorm van gefrituurd deeg met glazuur. Beter dan dat wordt het niet.


vrijdag 19 juni 2015

Uitgelezen: Half Wild

Afgelopen week stuurde mijn moeder een berichtje. Nou doet ze dat wel vaker, maar meestal zijn het foto's van 'Oeh aah kijk eens hoe schattig je nichtje is' of vragen als 'Kom je die laatste zooi die, nog op je oude kamer staat, nog een keertje opruimen?'
Dit keer had haar appje echter een andere strekking: Er is een pakketje voor je bezorgd. Ik denk een boek.
Naast denken dat het misschien handig is om een keer adreswijzigingen rond te sturen, kon ik maar op één manier reageren: Dan kom ik NU naar huis!

Ik had namelijk zo'n vermoeden welk boek er in dat pakketje zou zitten. En mijn gevoel bleek gelukkig te kloppen. Na een jaar wachten was daar eindelijk Half Wild van Sally Green. Oh yeah! Gordijnen dicht, telefoon uit en lezen maar!


zondag 7 juni 2015

Iets met een ezel, een steen en een droom

Ken je die ene droom? Die droom waarin je heel veel haast hebt, omdat je snel ergens belangrijks naartoe moet, bijvoorbeeld naar het ziekenhuis, omdat je zus ligt te bevallen. Maar precies nu - op DIT moment - wil je auto niet starten, omdat de accu leeg is. En die accu is natuurlijk niet zomaar uit zichzelf leeg gelopen. Nee, dat komt doordat jij niet snugger genoeg was om je licht uit te doen. Kortom: paniek, haast, drama, help, WAAROM NU?!

Herken je deze droom?

Nee, ik ook niet. Ik heb dit scenario nog nooit gedroomd. In plaats daarvan heb ik het gewoon in echt meegemaakt.

Ik neem jullie even mee terug naar afgelopen maandagavond. Ik was net thuis uit mijn werk en had een pizza in mijn oven gepleurd. Ja, niet echt een verantwoorde 'Kijk tante Ilse het goede voorbeeld geven' keuze, maar hallo, ik had net mijn nieuwe oven binnen en naast testen of hij een beetje goddelijke brownies kan bakken (GOEDGEKEURD!), moest ik natuurlijk ook andere dingen uit de 'schijf van vijf ovenbaksels'* uitproberen. Dus geen commenteer op mijn pizza ja. (Ps. Wie komt er helpen deze taart te bakken?)

Maar goed, maandagavond en de plastic-nep-kaas op mijn pizza was amper gesmolten, of ik kreeg een appje van Schoonbroer T. De bevalling is begonnen!

Dus ik als een gek naar mijn auto, die een straat verderop geparkeerd stond. Overigens wel nádat ik mijn pizza snel ophad, want hé: prioriteiten. Ik stap in, sleutel in het slot, wil de auto starten en hoor alleen maar prrrrrrrrst... 

Nu zou ik graag willen dat ik kon zeggen dat ik vervolgens zo'n hulpeloos vrouwtje was, dat geen flauw idee had wat er aan de hand was. Maar de waarheid wil dat dit niet de eerste keer was dat ik dit geluid hoorde. Het was nogal een déjà vu. Het kon maar één ding twee dingen betekenen: 1) Ik had mijn licht weer eens aan laten staan, en 2) Ik ben 's werelds grootste sukkel.

Uiteindelijk kwam ik pas na een eeuwigheid wachten op de wegenwacht aan bij het ziekenhuis. Waar overigens wel een droom van een nichtje op me lag te wachten. Maar mocht je je aan het eind van dit jaar afvragen waarom de contributie voor de ANWB voor 2016 toch zoveel is gestegen: Sorry, mijn schuld!


*Voor wie nog niet bekend is met de 'schijf van vijf ovenbaksels' (en dat is waarschijnlijk iedereen, aangezien ik hem zojuist heb bedacht), hij bestaat uit:
- Iets met een beetje bloem, maar niet te veel, want het moet niet te gezond worden (denk brownies)
- Iets met belachelijk veel chocola (denk brownies)
- Iets met lomp veel suiker (denk brownies)
- Iets met heerlijk veel boter (denk brownies)
- Iets met belachelijk veel kaas (denk bro... pizza!)

maandag 11 mei 2015

Ik mocht niet verliefd worden

'Niet verliefd worden hoor, want we willen je wel terug hier.' Dat waren de woorden van mijn oma, vlak voordat ik in het vliegtuig naar New York stapte.
'Haha nee, komt goed.' Ik lachte haar woorden weg. 'Negen dagen is veel te kort om verliefd te worden.'
Ik was een hoop van plan, maar verliefd worden was er daar niet een van. Bovendien word ik toch niet zo snel verliefd, laat staan op 6000 km afstand van huis.

Boy, was I wrong.

Uiteindelijk duurde het maar drie dagen. Drie dagen, voordat ik hopeloos verliefd werd. Drie dagen, voordat ik keihard viel. En er waren slechts een romantisch uitzicht op de skyline, een wandeling door het park, een paar gin-tonics en een knappe barman voor nodig.

Binnen drie dagen was ik completely, madly, insanely in love met New York.

En ik weet dat het nu verschrikkelijk cliché is om Empire state of mind te quoten, maar aangezien verliefde vrouwen over het algemeen genomen één groot wandelend cliché zijn, doe ik het lekker toch. Want och, jongens, die stad... New York is liefde.

New York

Concrete jungle where dreams are made of
There's nothin' you can't do
Now you're in New York