maandag 11 mei 2015

Ik mocht niet verliefd worden

'Niet verliefd worden hoor, want we willen je wel terug hier.' Dat waren de woorden van mijn oma, vlak voordat ik in het vliegtuig naar New York stapte.
'Haha nee, komt goed.' Ik lachte haar woorden weg. 'Negen dagen is veel te kort om verliefd te worden.'
Ik was een hoop van plan, maar verliefd worden was er daar niet een van. Bovendien word ik toch niet zo snel verliefd, laat staan op 6000 km afstand van huis.

Boy, was I wrong.

Uiteindelijk duurde het maar drie dagen. Drie dagen, voordat ik hopeloos verliefd werd. Drie dagen, voordat ik keihard viel. En er waren slechts een romantisch uitzicht op de skyline, een wandeling door het park, een paar gin-tonics en een knappe barman voor nodig.

Binnen drie dagen was ik completely, madly, insanely in love met New York.

En ik weet dat het nu verschrikkelijk cliché is om Empire state of mind te quoten, maar aangezien verliefde vrouwen over het algemeen genomen één groot wandelend cliché zijn, doe ik het lekker toch. Want och, jongens, die stad... New York is liefde.

New York

Concrete jungle where dreams are made of
There's nothin' you can't do
Now you're in New York

dinsdag 5 mei 2015

Oh ja, ik had ook nog een blog

Oepsie! Waar ik beloofde dat ik binnen anderhalve week terug zou zijn met AMEEEEEZING verhalen over New York, is het onderhand anderhalve maand verder en ehh...  Ach, what the hell, alsof iemand mij gemist heeft. Maar voor het geval dat, dit is het slappe excuus is voor mijn afwezigheid.

Komt 'ie: Ik was nogal druk. Ik had namelijk mijn koffer uit New York nog niet uitgepakt, of ik kreeg al de sleutels van mijn (o zo perfecte!) appartement in mijn handen gedrukt. Maar dat appartement was natuurlijk niet gelijk perfect. Nee, ik had mijn jet lag nog niet uitgeslapen, of ik stond alweer te poetsen en muren te sauzen. Om vervolgens al mijn spullen over te slepen. Met de nadruk op 'al', want JEZUS ik wist dat ik veel kleren, schoenen en boeken had, maar na vijf keer met een volle auto heen en weer rijden, begon ik toch te geloven dat ik misschien iets minder moet shoppen.

(Oké, nee, dat geloof ik niet echt. Maar ik weet wel dat ik de volgende keer dat ik ga verhuizen en 8-koppige verhuisploeg inhuur. Voor alleen al mijn boekencollectie.)

En ik was nog niet terug van de Ikea, of ik moest alweer gewoon werken. Ik geloof dat ik even had onderschat hoeveel tijd verhuizen kost. Nu ben ik zelfs nog steeds niet klaar (maar hé, hoe noodzakelijk is het nou om een keukentafel te hebben?). En dan heb je nog alle lieve mensen die gelijk langs wouden komen om te kijken. Wat natuurlijk super leuk is, maar niet praktisch. Want als je thuis nog geen waterkoker hebt, eindig je zomaar de hele middag op het terras en heb je 's avonds nog steeds niet dat verdomde Ikea kastje in elkaar gezet. #movinggirlsproblems

En tot slot - in het kader van 'alles komt altijd tegelijkertijd' - waren er ook nog verdrietige familieomstandigheden. Kortom, mijn hoofd was even ergens anders.

Maar nu is mijn hoofd weer terug (oké, dat klinkt heel dubieus) en ik beloof dat ik binnenkort echt even al die conceptstukjes over New York ga afmaken. Voor nu moeten jullie het echter doen met een paar sneak peeks van mijn appartementje.


(Eigenlijk was dit hele stukje één groot excuus om mijn flamingo kussen te showen,
want serieus, HOE AMEEEEZING IS DIE?!)

zondag 22 maart 2015

Het is hier fantastisch #2


Tenminste, daar ga ik voor het gemak maar even vanuit. Als dit stukje online komt, zit ik namelijk pas net in het vliegtuig. Maar hé, 9 dagen New York, dat kan toch niet anders dan fantastisch worden?!

Dus, tot over anderhalve week! Ik beloof dat ik dan terug ben met lekker veel stukjes, waaronder waarschijnlijk:

  • Een verslag van alle zenuwinzinkingen die ik heb gehad, omdat ik toch niet stoer genoeg bleek om in mijn eentje de halve wereld over te vliegen.
  • Uitgebreide dagelijkse diaries (Dag 1: Shoppen. Dag 2: Shoppen. Dag 3: Shoppen. Dag 4: Shoppen. [...] Dag 9: Nog even snel voor vertrek een museum ingerend.)
  • De uitslag van de grote 'Waar in New York kun je de lekkerste cupcakes vinden' test.
  • Een 'Hardlopen in Central Park' fotoverslag. Waarbij ik alle selfies natuurlijk maak voordat ik daadwerkelijk ga rennen, omdat mijn hoofd anders veel te oncharmant rood is voor op de foto.

Ps. Hoi inbrekers! Slecht nieuws voor jullie: ik woon nog steeds thuis (al duurt dat niet lang meer), dus het jatten van mijn spullen zit er even niet in. Bovendien wil je mijn nieuwe laptop toch niet hebben, want die heeft vaker geen wi-fi dan wel. Hmpf.

Pps. Ik blijf bij mijn standpunt: Who needs Photoshop als je ook gewoon good old Paint hebt?

donderdag 19 maart 2015

Uitgelezen: Ik geef je de zon

Toen ik een mailtje kreeg van uitgeverij Blossom Books met de vraag of ik Ik geef je de zon van Jandy Nelson als leesexemplaar wilde ontvangen, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Ehh.. JA! Ik had her en der al wat goede verhalen over dit boek gehoord en als ik zeg dat ze bij Blossom Books er zelf ook behoorlijk enthousiast over zijn, is dat een enorm understatement.

Jandy Nelson - Ik geef je de zon

dinsdag 17 maart 2015

Soms zit het mee...

...en soms zit het tegen. Zo reed ik afgelopen vrijdag per ongeluk met mijn auto door rood. Precies bij dat ene stoplicht waar een digitale flitspaal staat. AUW. Dat krijg je ervan als je op vrijdag de 13e 's avonds op een compleet lege weg rijdt en met je gedachten ergens anders zit. Dat wordt iets veel minder shoppen in New York.

Maar waar ik dan met mijn hoofd zat? Nou, ehh... ik geloof dat ik in gedachten bezig was met het samenstellen van een Ikea boodschappenlijstje. Twee Billy boekenkasten, een nieuw bed inclusief dekbed en beddengoed, een pannenset en een stuk of 85 dingen, die ik waarschijnlijk nooit ga gebruiken maar niet kan laten liggen omdat ze zo lekker goedkoop zijn.

Ohja, en een tuinset.

Wat ik in hemelsnaam met al die spullen moet? Nou... IK GA VERHUIZEN. IK HEB EIN-DE-LIJK EEN APPARTEMENT GEVONDEN. EN HET IS SUPER MOOI EN BETAALBAAR EN MIDDEN IN DE STAD EN HET HEEFT EEN TUIN EN EN EN AAAAAH... WIE GAAR ER MEE NAAR IKEA!!!!!1!!

Overigens wist ik vrijdagavond nog niet dat ik het daadwerkelijk mocht gaan huren. 's Middags had ik de bezichtiging gehad en sindsdien was ik verkocht. Ik moest en zou hier wonen. Er waren echter nog twee anderen in de race. Maar gelukkig kwam vanochtend (na vier nachten niet slapen en vier dagen panisch naar mijn telefoon staren) eindelijk het verlossende telefoontje. Zoals ik al zei: soms zit het mee. Oh yeah!


P.s. Ben jij: a) Goed in het sjouwen met lomp zware dozen, koelkasten en bankstellen, b) Super handig met verfrollers en stoot je nooit per ongeluk blikken verf om, c) Expert in het in elkaar zetten van Ikea bouwpakketten (ZONDER schroefjes over te houden), d) Al het voorgaande, E. Geen van allen, maar wel verdomd goed in het bakken van appeltaarten, waardoor iedere plek gelijk als thuis voelt? Mooi. Als je 1 april nog niets te doen hebt, heb ik nog wel een leuk klusje voor je.

zondag 1 maart 2015

Iets met een puppy en pumps

Over het algemeen ben ik met huisdieren net zo goed als met baby's ('Ieh, het beweegt/maakt geluid. Kan ik hem weer teruggeven?'), maar de pup van mijn opa en oma vind ik stiekem wel leuk. Niet omdat het een puppy is (koetsjie koetsjie-schattigheid doet mij niets), maar omdat hij een bijzonder goede smaak in schoenen bleek te hebben. Kom maar bij mama en haar favoriete zwarte pumps!