dinsdag 22 oktober 2013

Lovely Music: Lover And A Man

Soms hoor je ineens een liedje op de radio en word je er gewoon gelijk door gegrepen. Dat je er gelijk zo weg van bent, dat je alleen nog maar kan luisteren en niet eens meer in staat bent om je telefoon te pakken en te shazam'en. Ik heb dat wel eens (en hopelijk ben ik niet de enige, want dan klink ik nu als een complete idioot). De laatste keer dat ik dat had was vorige week.

Giel draaide ergens vorige week de nieuwe single van Michael - beste singer songwriter van Nederland - Prins. En ik was dus gelijk helemaal zo van 'O wauw, wat verschrikkelijk, belachelijk, hartverscheurend mooi. Deze moet ik downloaden en de komende drie maanden jaar op repeat zetten.'

Dus ik gelijk naar de iTunes Store. (Ja ja, je leest het goed: de iTunes Store. Ik betaal tegenwoordig netjes voor mijn muziek. En daar ben ik stiekem best trots op. (En ik vergeet voor het gemak even dat ik jarenlang gewoon gejat gratis gedownload heb)). Maar goed, ik dus 'Michael Prins' intypen in het zoekvlakje. En wat denk je: hij vond hem gewoon niet. Veel meer dan Close To You* kende hij niet van Michael Prins. Hmpf.

Dan maar zo lang via YouTube luisteren, dacht ik. Maar wat denk je? YouTube kende hem gewoon niet. HOE DAN? Het enige wat ik vond was een of andere crappy live opname van het nummer, gemaakt door iemand die schijnbaar liever via zijn telefoonschermpje dan gewoon direct naar optredens kijkt.

Nou ja, dacht ik. Dan kijk ik wel op Michael Prins zijn Facebook. Daar staat vast wel iets over een nieuwe single. Met daarbij de datum vanaf wanneer hij via iTunes te verkrijgen is. Maar wat denk je? NIETS, NADA, NOPPES.

Hierdoor begon ik te twijfelen. Bestaat het nummer wel? Heb ik het niet verkeerd gehoord? Want als YouTube en Facebook het niet kennen, is het of 1) staatsgeheim, of 2) het bestaat gewoon niet. Optie één leek me niet heel reëel, dus ging ik er maar vanuit dat ik het verkeerd gehoord moest hebben.

Tot vanochtend. Ik werd wakker, zette de radio aan en hoorde Michael Prins in de studio bij Giel. En toen was ik gelukkig. Het bestaat. En het was net zo mooi als ik me herinnerde.




*Dat vind ik overigens ook nog steeds een belachelijk mooi nummer. Echt, als iemand ooit zo'n nummer voor mij schrijft, trouw ik gelijk met hem.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen